REKLAMA


 

REKLAMA


 

Pamiętamy o Adrianie Archiwum rodzinne

Właśnie minął rok od śmierci dr. Adriana Kina, wszechstronnie uzdolnionego geologa i paleobiologa młodego pokolenia. Przyznam, że niełatwo mi pisać w czasie przeszłym o kimś, kto odszedł tak niedawno, z kim łączyły mnie relacje nie tylko naukowe, ale także przyjacielskie


Blazejowski_Blazej

Autorem tekstu jest Błażej Błażejowski
Instytut Paleobiologii, Polska Akademia Nauk, Warszawa
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.  

 

Dr Błażej Błażejowski jest prezesem Stowarzyszenia Przyjaciół Nauk o Ziemi
PHACOPS im. Adriana Kina.
 


Adrian urodził się 12 lutego 1979 roku w Łodzi i tam się wychowywał. Od dzieciństwa pasjonował się naukami przyrodniczymi, a w wieku 7 lat zaczął aktywnie interesować się historią życia na Ziemi, rozpoczynając jednocześnie przygodę z preparowaniem, oznaczaniem i kolekcjonowaniem skamieniałości. Jak wspomina jego mama, już jako mały chłopiec marzył, żeby zostać paleontologiem. W drugiej klasie szkoły podstawowej nawiązał kontakt z wybitnym popularyzatorem biologii ewolucyjnej i paleobiologii Karolem Sabathem z Muzeum Ewolucji PAN w Warszawie, który wprowadzał go w tajemnice historii życia na Ziemi, a rok później rozpoczął współpracę z dr. Janem Ziomkiem z Muzeum Geologicznego Wydziału Geografii Uniwersytetu Łódzkiego oraz prof. dr. hab. Andrzejem Radwańskim z Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Ludzie ci wspierali go merytoryczne i umożliwili udział w kursach terenowych dla studentów. Adrian wielokrotnie podkreślał, że to właśnie oni odegrali największą rolę na początku jego drogi naukowej, byli autorytetami, z którymi mógł dzielić się pierwszymi spostrzeżeniami i wynikami badań.

 

W 2000 roku Adrian Kin rozpoczął studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie specjalizował się w zakresie geologii stratygraficzno-poszukiwawczej i paleontologii. Jego praca licencjacka „Prowincje biogeograficzne i zróżnicowanie późnojurajskich faun amonitowych na świecie” powstała w 2003 roku, a dwa lata później z wyróżnieniem obronił pracę magisterską „Biofacje późnojurajskiej (dolny kimeryd) sukcesji osadów węglanowych pomiędzy Korytnicą a Karsami na południowym obrzeżeniu Gór Świętokrzyskich”.

 

W 2012 roku Adrian obronił rozprawę doktorską na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego pod opieką prof. dr. hab. Michała Gruszczyńskiego. Jej tematem była „Plastyczność fenotypowa amonitowatych na przykładzie wybranych przedstawicieli rodzin Acanthoscaphitidae i Desmoceratidae z utworów górnej kredy centralnej i południowej Polski”. Wykazał w tej pracy zmienność organizmu pod wpływem warunków panujących w środowisku u kopalnych głowonogów – amonitów.

 

Był współtwórcą oraz konsultantem ekspozycji i warsztatów z zakresu paleontologii, geologii, przyrodoznawstwa i popularyzacji nauk o Ziemi. Stworzył nowatorski program pedagogiczno-edukacyjny „Edukacja interaktywna w podstawach nauk o Ziemi i przyrodoznawstwie”. Był liderem, założycielem i wieloletnim prezesem Stowarzyszenia PHACOPS, zrzeszającego naukowców oraz entuzjastów paleobiologii, w którym rzetelnie i z pasją realizował główne cele statutowe stowarzyszenia, którymi są nauka, edukacja i popularyzacja nauk o Ziemi. W ramach działalności Stowarzyszenia organizował wyprawy terenowe, badania naukowe, wystawy i konferencje oraz działania popularyzujące geologię i geoturystykę. Jego pamięć uczczono, nadając Stowarzyszeniu jego imię, którego aktualna nazwa brzmi Stowarzyszenie Przyjaciół Nauk o Ziemi PHACOPS im. Adriana Kina (www.phacops.pl).

 

Adrian był autorem i współautorem kilkudziesięciu artykułów naukowych, opublikowanych w prestiżowych periodykach. Do jego najważniejszych osiągnięć naukowych należą prace opisujące ścieżki migracyjne ślepych trylobitów – stawonogów z okresu górnego dewonu (sprzed ok. 350 mln lat), które odkrył na terenie kamieniołomu wapieni Kowala w Górach Świętokrzyskich. Skamieniałości te są pierwszym znanym z zapisu kopalnego przykładem okresowych wędrówek stawonogów. Trylobity formujące te ścieżki były zwierzętami całkowicie ślepymi i komunikowały się ze światem zewnętrznym przede wszystkim poprzez bodźce natury chemicznej, analogicznie do występujących dzisiaj rozmaitych stawonogów wodnych. Jako biologiczną przyczynę powstania migracyjnych ścieżek trylobitowych Adrian wskazał zjawisko „chemosensoryki pierwotnej”, które nie było znane z zapisu kopalnego ani u trylobitów, ani u innych wymarłych stawonogów. Uważał, że podłożem pierwotnej odmiany zjawiska chemosensoryki u trylobitów mogła być hierarchia grupowa, informowanie innych osobników o kierunku przemieszczania się lub rozmaite czynniki środowiskowe, np. odnalezienie pożywienia lub zagrożenie ze strony drapieżników. Odkrycie Adriana rzuciło nowe światło na zachowania społeczne i cykle życiowe tej grupy morskich stawonogów sprzed setek milionów lat.

 

Jednym z wielu odkryć Adriana było również ogłoszenie w kwietniu 2012 roku, razem z autorem tego wspomnienia, nowego, unikatowego polskiego stanowiska paleontologicznego o charakterze Fossil-Lagerstätte (złoże skamieniałości) w kamieniołomie Owadów-Brzezinki w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego. W tym miejscu znaleziono bogaty i wyjątkowo dobrze zachowany zespół górnojurajskich skamieniałości organizmów morskich i lądowych. O unikatowości tego nowego polskiego stanowiska, przed którym rysują się szerokie perspektywy dalszych badań, stanowią liczne okazy ryb, skrzypłoczy, krewetek i homarów, szczątki niewielkich morskich gadów, rzadkie amonity, a także lądowe owady (np. ważki, pasikoniki i żuki) oraz szczątki kostne pterozaurów. W celu uczczenia pamięci jego odkrywcy nowy gatunek ważki z tego stanowiska nazwano Eumorbaeshna adriankini.

 

Wyrazem fascynacji paleontologią jest kolekcja Adriana, którą zbierał przez całe życie. W pełni udokumentowana liczy około 45 tys. okazów skamieniałości z całej Polski. Zbiór ten, który do tej pory stał się podstawą kilku rozpraw doktorskich i habilitacyjnych, miał w zamyśle Autora zostać przekształcony w ogólnie dostępne Muzeum Historii Naturalnej. W kolekcji znajduje się między innymi odkryty przez Adriana największy amonit (1,18 m średnicy) spośród okazów znalezionych na terenie Polski.

 

Adrian spełnił swoje marzenie z dzieciństwa i został szanowanym i docenianym paleontologiem. Był aktywny naukowo do końca życia, ale nie zdążył, niestety, zrealizować wielu zamierzeń i pomysłów. Otoczony troskliwą opieką ukochanej żony Kasi Adrian zmarł po długiej chorobie 26 czerwca 2012 roku i spoczywa na cmentarzu komunalnym w rodzinnej Łodzi. W październiku br. jego kolekcja skamieniałości została przekazana przez rodzinę do Muzeum Geologicznego Państwowego Instytutu Geologicznego – Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie, gdzie niebawem będzie można ją podziwiać.

 

Adrian promieniował pozytywną energią, był nietuzinkowy, inteligentny, nigdy nie pozostawał w cieniu, odważnie i śmiało wyrażał swoje poglądy. Był człowiekiem sukcesu – naturalnym liderem, przykładem udanego połączenia kariery naukowej z życiem osobistym. Miał poczucie humoru, znakomite wyczucie kontekstu i nawet do trudnych sytuacji potrafił podejść z profesjonalnym dystansem. Polska nauka straciła w osobie Adriana nie tylko jednego z wybitnych naukowców młodego pokolenia, ale przede wszystkim niezwykle pracowitego i serdecznego przyjaciela, budzącego powszechny szacunek i sympatię, o niespożytej energii i niezmiernie twórczego do ostatnich swoich dni. Taki pozostanie na zawsze w naszej pamięci.

Adrian Kin. Fot. archiwum rodzinne

 


Academia nr 3 (35) 2013

Oceń artykuł
(11 głosujących)

Tematy

agrofizyka antropologia kultury antropologia społeczna archeologia archeometalurgia architektura Arctowski arteterapia astrofizyka astronomia badania interdyscyplinarne behawioryzm biochemia biologia biologia antaktyki biologia płci biotechnologia roślin borelioza botanika chemia chemia bioorganiczna chemia fizyczna chemia spożywcza cywilizacja demografia edukacja ekologia ekologia morza ekonomia energia odnawialna etnolingwistyka etnomuzykologia etyka ewolucja fale grawitacyjne farmakologia filozofia finansowanie nauki fizyka fizyka jądrowa gender genetyka geochemia środowiska geoekologia geofizyka geologia geologia planetarna geoturystyka grafen historia historia idei historia literatury historia nauki historia sztuki humanistyka hydrogeologia hydrologia informatyka informatyka teoretyczna internet inżynieria materiałowa język językoznawstwo klimatologia kobieta w nauce komunikacja kosmologia kryptografia kryptologia kulinaria kultoznawstwo kultura lingwistyka literatura matematyka medycyna migracje mikrobiologia mineralogia mniejszości etniczne mniejszości narodowe modelowanie procesów geologicznych muzykologia mykologia nauka obywatelska neurobiologia neuropsychologia nowe członkinie PAN 2017 ochrona przyrody orientalistyka ornitologia paleobiologia paleontologia palinologia parazytologia PIASt politologia polityka społeczna polska na biegunach prawo protonoterapia psychologia psychologia zwierząt Puszcza Białowieska robotyka rozmowa „Academii” seksualność smog socjologia szczepienia sztuka technologia wieś w obiektywie wulkanologia zastosowania zdrowie zoologia zwierzęta źródła energii żywienie

Komentarze

O serwisie

Serwis naukowy prowadzony przez zespół magazynu Academia PAN.Academia Zapraszamy do przysyłania informacji o badaniach, aktualnie realizowanych projektach naukowych oraz imprezach popularyzujących naukę.

 

Dla użytkowników: Regulamin

Pliki cookies

Informujemy, że używamy ciasteczek (plików cookies) w celu gromadzenia danych statystycznych, emisji reklam oraz prawidłowego funkcjonowania niektórych elementów serwisu. Pliki te mogą być umieszczane na Państwa urządzeniach służących do odczytu stron, a korzystając z naszego serwisu wyrażacie Państwo zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Więcej informacji o celu używania i zmianie ustawień ciasteczek w przeglądarce: TUTAJ

Wydanie elektroniczne

Kontakt

  • pisz:

    Redakcja serwisu online
    Academia. Magazyn Polskiej Akademii Nauk
    PKiN, pl. Defilad 1, pok. 2110
    (XXI piętro)
    00-901 Warszawa

  • dzwoń:

    tel./fax (+48 22) 182 66 61 (62)

  • ślij:

    e-mail: academia@pan.pl